Zeilen 2005

Vrijdag 19 augustus was het weer zover: het beroemde/ beruchte zeilweekend der waterratten ging van start. Dit jaar waren we met 13 man sterk. We hadden boten en de camping gereserveerd in Zeeland, aan het Veersemeer. Vrijdagavond zouden we verzamelen op de camping, zaterdag en zondag was het de bedoeling om te gaan zeilen. Maar het zou geen waterrattenkamp zijn als het allemaal volgens plan zou verlopen….

Op de heenweg naar Wolphaarsdijk reden we al door een hele harde regenbui, maar die dag waren er nog buien voorspeld. Op de camping aangekomen was het droog geworden en konden we het tentenkamp gaan opbouwen (inclusief de 100.000 haringen-tent). Iedereen kwam om de beurt aan op de camping en rond 23.00 waren ook Boris en Jaqueline als laatste aanwezig. Om het weekend goed te beginnen werden er wat biertjes en wijntjes opengetrokken. Ook werden de samiak-knotsen uit de 100.000 lolly’s zak van Martijn gretig verorberd. (het getal 100.000 is vaak voorbij gekomen het weekend) Het was de hele avond zo goed als droog dus we konden mooi buiten zitten en hadden goede hoop voor de volgende dag.

Maar eerst moesten we de nacht nog door komen. Iedereen had een slaapplaats gevonden en langzaam aan ging iedereen tanden poetsen en naar bed. Bianca wilde echter nog een nachtkusje en dacht dat te halen in de tent van Martijn, Jolanda en Erik. Toen ze daar echter was, dacht ze dat ze in deze 3-persoonstent meer ruimte zou hebben dan in haar eigen 3-persoonstent (erg logisch). Dus is Bianca tussen Jolanda en Martijn in gaan liggen om vervolgens rond 4.30 terug te gaan naar haar eigen bed. Kortom, iedereen had goed geslapen behalve Jolanda en iedereen had dan ook zin in een mooie zeildag.

Zaterdagochtend werden we echter wakker met regen, jammer! Maar al snel was het droog geworden en kon het ontbijt beginnen. Geheel volgens de waterratten traditie stonden er eieren met spek op het menu. Ook hier werd gretig op aangevallen en het zelfs de zon begon door de wolken te komen, een prima zeildag leek het te worden.

Na het ontbijt vertrokken we met drie auto’s richting de bootverhuur, wat ongeveer een half uurtje varen zou moeten zijn. De auto van Boris heeft het ook binnen die tijd ongeveer gehaald, dankzij foutloos navigeren van Noortje. Martijn ging echter duidelijk meteen voor de prutscup en wilde hier wat punten veilig stellen. Hij zou in de auto van Theo de weg wijzen. Wij hadden al enkele keren gevraagd: ‘Martijn, rijden we nog goed?’ of ‘Moeten we deze afslag niet hebben?’. Maar telkens was het antwoord dat we nog op de goede weg zaten. Tot het moment waarop hij zijn favoriete brug herkende: de Zeelandbrug. Toen was duidelijk dat we verkeerd zaten. Maar ja, zelfs met de nieuwe auto van Theo, met kleine draaicirkel, was het onmogelijk om nog te keren. Met als gevolg, twee keer de hele lange zeelandbrug.

Uiteindelijk kwamen we weer op de goede route uit. We zagen het echter steeds donkerder worden, tot we in een stortbui terecht kwamen. We kwamen in de stromende regen aan bij de bootverhuur, welke bij een camping gelegen was. Deze camping was geheel overstroomd, de brandweer was water aan het wegpompen en de toiletten liepen over. Boris was al aangekomen en net na ons kwam ook Rob aan. Deze had wat problemen gehad met zijn auto. Hij was vast komen te staan in het water. Als een echte heer heeft hij toen de dames uit zijn auto gestuurd om te duwen.

Omdat het zo hard regende zijn we in de kantine bij die camping maar even koffie en thee ( bij gebrek aan warme chocomel) gaan drinken.

Later werd het droog en dachten wij te kunnen gaan zeilen. Martijn belden dus de botenverhuurder, maar deze had duidelijk wateroverlast en geen zin in ons. We kregen dan ook te horen: ‘Het is noodweer man, wie gaat er nou zeilen? Kijk eens om je heen man’. Waarop Martijn antwoordde dat het droog was. Maar de beste man was druk aan het hozen thuis, en weigerde ons de gereserveerde boten mee te geven.

Dus moesten we op weg naar een andere bootverhuur. Deze bleek echter op zaterdag gesloten te zijn, dus ook daar geen boten voor ons. Toen hebben we maar besloten het zeilen te laten voor wat het was en zijn we naar Middelburg vertrokken. Na wat side-seeing door Zeeland en optimale gebruikmaking van de kleine draaicirkel van de auto van Theo, kwamen we in Middelburg aan. Daar zijn we op een terrasje wat gaan drinken en hebben onder het genot van bij de friettent gehaalde bitterballen het ‘Aap-paard-spel’ gedaan. Dit houdt in dat met de laatste letter van het voorgenoemde dier weer een ander dier weer een ander dier moet worden genoemd. Na een paar rondjes werd duidelijk dat Jaqueline dit spel zou gaan winnen. Zij kon als echte koe-kenner ons allerlei namen wijsmaken als koe-soort! Uiteindelijk zijn we bij een dier met een ‘e’ blijven hangen. Dus alle suggesties zijn welkom. Eland, egel, ezel, everzwijn…ze zijn allemaal al genoemd. Na dit zeer intelligente spel zijn we terug gegaan naar de camping waar de meeste van ons even lekker warm hebben gedoucht.

Om 20.00 uur konden we gaan eten bij een restaurantje om de hoek. Tijdens dit etentje bleken de mobiele telefoontjes zeer interessant. Hier is dan ook de sms-techniek van de meesten van ons, zeker van Marjolein, verfijnd! Terug op de camping bleek het al 22.15 en Jolanda zou ons die avond gaan verlaten. De poort was echter maar tot 22.30 open, dus dit was nog even haasten, maar om 22.29 reedt Jolanda de poort uit en ze kon dus nog naar huis!

Wij zijn daarna nog even bij de tenten wat gaan drinken. Tot grote verbazing van Theo, Erik en mijzelf vertrok iedereen echter voor 0.00 uur richting zijn bed. Wij zijn dus even blijven zitten, maar er was afgesproken de volgende dag vroeg op te staan, dus om 1.00 uur zijn ook wij gaan slapen.

En jawel, ongelooflijk maar waar, zondagochtend was iedereen voor 8.00 zijn bed uit. Snel werden de tenten afgebroken, auto’s ingepakt en eieren gegeten. Voor het eerst in de geschiedenis van het waterratten zeilkamp zaten we om 10.00 in de boot op het water. Eindelijk kon het zeilweekend echt beginnen…Onze boot (Erik, Dannielle, Noortje en ik) was uiteraard als eerste weg en we hebben koers gezet richting Veere. Hierbij werden we al snel ingehaald door de boot van Theo, Marjolein, Rob en Martijn. Zij openden meteen een verrassingsaanval en zo was het watergevecht vroeg begonnen!

De wind werd steeds beter en het was heerlijk om te zeilen! Rond 12.30 moest een bemanningslid van onze boot plassen, dus wij besloten aan te leggen aan een steiger. Al snel volgden de boot van Boris, Jaqueline, Milou en Bianca. Ook de boot van Theo kwam erbij liggen. Hier hebben we lekker met de hele groep kunnen lunchen. Dit ging heel goed, 1 persoon brood smeren, de rest gewoon eten, tot Martijn zijn titel als prutser 2005 wilde veilig stellen. We hadden 1 mes om alle boterhammen mee te smeren en je raadt het al…Martijn leek het wel handig om dit mes op de bodem van het Veersemeer te droppen. Deze actie leverde dus punten op voor de prutscup.

Na de lunch hebben we nog wat uurtjes rondgevaren, tot ongeveer 15.30, toen het watergevecht heropend werd. Hierbij vlogen de boterhamzakjes gevuld met water je om de oren.  Op sommige boten werd zelfs de eigen bemanning volledig natgespoten.

Om 17.15 was het tijd om de boten weer aan te leggen bij het verhuurbedrijf. Na het aftuigen van de boten zat het zeilen erop.

Uiteraard volgden er nog een uitreiking van de prutscup (ontworpen door Noortje). Met als prutser 2005, moge het duidelijk zijn: Martijn! Vervolgens liet hij ook zijn prutscup nog kapot vallen, dus het was overduidelijk dat hij de enige juiste winnaar was!

Hierna volgden nog een verdeling van alle overgebleven spullen. Met een deel van de groep zijn we nog wat gaan eten bij van de Valk en toen kwam er echt een einde aan een zeer memorabel weekend….

Bedankt voor de gezelligheid,

Ellen

Terug